De afdrachtsregeling

Bij tijd en wijle komt de afdrachtsregeling van de Socialistische Partij intern en extern ter discussie te staan, het 'vrijwillige' karakter hiervan wringt namelijk soms nog weleens. Bijvoorbeeld toen SP raadslid Simon Polman besloot om zijn vergoeding aan de voedselbank in plaats van de partij over te maken. En hij is niet de enige die de onverzettelijkheid van regeling ter discussie stelde, 15% van de partijleden heeft er volgens eigen onderzoek dan ook kritiek op.

Nu heeft de regeling wel iets sympathieks omdat het inderdaad bedenkelijk is dat iemand met een politieke functie wel en vrijwilligers voor verenigingen, scholen en veel non-profit organisaties niet betaald worden. Beide hebben evenveel maatschappelijke waarde en kosten ook evenveel tijd en dus valt er iets voor te zeggen om de raadvergoedingen te 'nivelleren' en dit geld te verdelen. Kijkend naar de kwaliteit van deze vrijetijdspolitici is deze kletsende klasse het feestvierende tuig van de maatschappij. Want verantwoording reikt meestal niet verder dan de zetel en dus draait de burger telkens op voor al het amateurisme. Dat maakt van politiek een loterij zonder nieten en dus valt er wat voor te zeggen om raadvergoeding niet af te dragen maar af te schaffen.

Maar het is helaas ook erg moeilijk om mensen te enthousiasmeren voor de lokale politiek met als gevolg weinig concurrentie en daardoor gebrek aan kwaliteit. Zeker bij Chinese vrijwilligheid van afdracht geldt dan ook al gauw de oude wijsheid:'If you pay peanuts, you get monkeys' En bij de SP wordt dan ook niet op kwaliteit geselecteerd maar alleen op onderwerping aan het collectief. Dat doet denken aan de Borg uit Star Trek serie:"Wij zijn de SP, wij willen uw vergoeding aan onze partijkas toevoegen. Verzet is zinloos." Iedere partij moet natuurlijk doen wat ze goeddunkt maar het lijkt mij uiteindelijk de kwaliteit van bestuur niet ten goede te komen.

In dat opzicht is eigen evaluatie van regeling dan ook interessant om te lezen, iets wat 85% van de partijleden blijkbaar niet kan. Zonder direct in conclusies te willen springen zit in dit rapport namelijk informatie die een andere blik geeft op sommige dogma's van deze partij. Nu kan me verweten worden dat ik dingen teveel naar eigen referentiekader invul maar: "Afdracht is goed, maatwerk is beter." doet me wel ergens aan denken. Maar gelukkig leest niemand van de partij dit soort dingen zoals iemand me duidelijk maakte, laat staan dat er kritisch tussen de regels doorgelezen wordt. Wie dat wel doet zal meer tegenstrijdigheden tegenkomen en vragen hebben over de definities die gebruikt worden. Maar politiek is dan ook per definitie de onvolmaakte wijze waarop belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen.

Liberaal verdriet door een tweet

VVD dient een motie van treurnis in om tweet van wethouder Ruifrok, wat een treurigheid van de liberalen. Nu liep VVD ook al eens te klagen over de ‘twitter knokploeg’ van PvvP wat laat zien dat sommige medium Twitter nog niet begrijpen.   

Jammer, want het is een prachtig kanaal om bottom-up te communiceren en afstand tussen politiek en burger te verkleinen.Dat is voor sommige generaties misschien even wennen en vraagt aanpassing maar wie niet veranderd mist de essentie van de politiek, en dat maakt sommigen als een dinosaurus in de porseleinkast. Gebrouilleerd raadslid heeft namelijk nog weleens de neiging om met ‘moties voor de bühne’ te komen. Kansloze voorstellen die enkel en alleen bedoeld zijn voor het rumoer en bijbehorende aandacht. 

Pestkop

Een politieke stijl die prima past bij oppositie voeren maar ook onbeholpen overkomt door het populistische karakter, de scheet in het netje. Dit alles is dan ook allemaal niet bijzonder interessant maar het wordt wel pikant doordat de wethouder zelf olie op het vuur blijft gooien. De ‘digitale pestkop’ uit blijft hangen door tweets van anderen over de kwestie te gaan retweeten. Onhandig gezien zijn functie en oliedom in het kader van de huidige maar wankele politieke verhoudingen die er momenteel zijn.  

Tena-lady

Maar het is dan ook een socialist, een parasiet die liever profiteert van de arbeid van een ander dan zelf eens orgineel te zijn.  De perfide opzet van het doorsturen om mensen tegen elkaar uit te spelen en dan de verantwoordelijkheid te ontkennen ligt er gewoon te dik op, de achterbaksheid straalt er dus vanaf.  Nu ben ik niet gehinderd door enig gevoel van hierarchie en doe ook niet aan wijverig gekonkel achter iemands rug om, ik ben a-politiek en geef gewoon mijn mening. Het nadeel van medium is dat tweets dus soms meer weg hebben van emotionele incontinentie dan een serieuze dialoog. 

Daarvoor zijn dan ook andere kanalen, zoals mail bijvoorbeeld om een zaak zonder de beperking van 140 karakters uiteen te zetten. Of een gesprek onder het genot van een biertje want communicatie is namelijk niet alleen tweerichtingsverkeer maar zit ook in de lichaamstaal, welke soms inderdaad ook onbeholpen kan zijn.

Socialistische media

Tussen sociaal en socialisme zit dus nog een hele kloof waar sociale media één kanaal geeft om deze te overbruggen. Want deze communities zijn grensoverschrijdende ontmoetingsplaatsen op Internet waarbij ook weleens de overdrachtelijke grenzen van het fatsoen overschreden worden. Twitter staat dan ook niet bekend om de welbespraakte gebruikers en is eerder volks dan elitair. Eigenlijk FC Knudde van de vele sociale media kanalen die er zijn, populair volksvermaak dus dat niet altijd serieus genomen moet worden.

In dat opzicht is de aandacht hiervoor van de raad lachwekkend en treurig tegelijk omdat het meer om schaken met oneliners gaat om te prikkelen dan te debatteren. En  99,9% van de politieke tweets zijn de aandacht dan ook niet waard, alleen de reacties zijn interessant.  Niet als politieke barometer maar als ’achtergrond ruis’ voor het vaak genoemde maar niet ingevulde dualisme.

Krokodillentranen

En hier gaat het mis want het betaamt college niet om de raad de maat te nemen door kwalificaties te gebruiken als onbeholpen. Een wethouder is tenslotte een bestuurder, onderdeel van het college die gecontroleerd moet worden door de volksvertegenwoordiging. Woutertje  mag dan wel in profiel zetten dat hij twittert als mens maar dan moet hij niet zeuren als de bal terug gekaatst wordt.  Dat een motie van treurnis gebruikt wordt lijkt me echter een zinloos instrument, onbeholpen rumoer voor de bühne.

Sterf dorpen, sterf!

Blijkens berichten zijn er plannen of verkenningen om stichtingen SCPO-NOP en AVES alsnog te laten fuseren. Niet om edele motieven zoals verbetering van onderwijs, professionalisering bestuur of innovatie maar gewoon uit ordinaire bezuinigingsdrang omdat begroting gemeente door megalomane projecten gaten laat zien.


En dat geldt ook voor het idee om in de dorpen basisonderwijs, peuterspeelzalen en kinderopvang te centraliseren in kindcentra. Nu is samenwerken natuurlijk nog niet fuseren maar het is wel een gotspe om deze bezuinigingsdrol als een roomsoes voor de leefbaarheid te presenteren. Het is tenslotte het eigen afbraakbeleid van college dat leefbaarheid in de dorpen aantast. Maar zolang opheffingsnorm voor scholen nog niet dreigt lijkt me ook geen rechtvaardigingsgrond aanwezig te zijn voor samenvoegen. Want na laatste fusie, waardoor AVES 2/3 van het aanbod voor basisonderwijs binnen de gemeente in handen kreeg, zijn de spelregels ondertussen gewijzigd. Zo is er  sinds 1 oktober 2011 dan ook een fusietoets welke de minister een 'vetorecht' geeft om fusies binnen het onderwijs tegen te houden.

Een significante belemmering voor bestuurlijke fusie hierbij is bijvoorbeeld als meer dan 50% van het aanbod voor basisonderwijs in gemeente bij één partij komt te liggen. Het lijkt me in deze dus goed als wethouder (en stichting) eerst uitsluitsel geven of de voorgenomen en blijkbaar zo gewenste bestuurlijke fusie, uiteindelijk waren hiervoor al plannen in 2008, wel plaats MAG vinden van de minister. Dat voorkomt niet alleen een hoop onrust onder ouders maar ook een heleboel werk voor die 'arme' bestuurders.

Monsterlijke bovenschoolse besturen

Werd vandaag verrast door een brief die zoon meegekregen had van school over plannen voor de verdere samenvoeging van bovenschoolse besturen. Dit mede omdat ik, en velen ouders met mij, als gevolg van ontevredenheid recentelijk juist mijn kinderen overgeplaatst heb naar een andere school die onder een andere stichting valt.

Met de nu (voor)genomen stappen wordt er volgens mij dan ook via een slinkse wijze gemorreld aan deze keuzevrijheid die ouders zouden moeten hebben volgens de door minister opgestelde fusietoets voor primair onderwijs. Tenslotte zorgde eerder samengaan van katholieke en openbare basisscholen in de monsterlijke stichting AVES er al voor dat de identiteit van veel scholen verloren is gegaan. En nog verder fuseren op bestuurlijk niveau, waarbij er uiteindelijk nog maar één stichting overblijft, zorgt voor nog minder keus.


Probleem was - en als ik zo kijk is - dat kwaliteit van onderwijs, welbehagen van kinderen en tevredenheid van ouders daarmee ondergeschikt gesteld wordt aan budget. Leerlingen zijn hierdoor letterlijk en figuurlijk het kind van de rekening doordat er niet opgetreden wordt tegen pesten, er geen aandacht is voor individuele (leer)behoeften en medezeggenschap niet gewaardeerd wordt. Hierover heb ik al eens eerder met verantwoordelijke wethouder schriftelijk via de e-mail gecorrespondeerd maar blijkbaar is deze verloren gegaan: 

Dienstbaar als ik ben maak ik, met uit privacy overweging de weglating van namen uiteraard, die eerdere correspondentie dan ook graag weer beschikbaar voor deze chaotische wethouder:

Villasubsidie is fictief

Populistisch wordt gezegd dat de hypotheekrente een subsidie is maar veel partijen vergeten dat fiscale voordeel hiervan beperkt is. Tenslotte is er ook Eigenwoningforfait, een belastingmaatregel die het woongenot als een FICTIEF inkomen ziet.


In gelul kun je misschien niet wonen maar van een fictief inkomen kan zeker ook niemand eten.

Woongenot, voor de huurder gesubsidieerd
Deze belasting in box 1, werk en woning zorgt ervoor dat de villabezitter ook nog eens meer betaald door progressieve opbouw. Niet alleen aan belasting via het inkomen aan het Rijk maar ook aan de gemeente. Want uiteindelijk is alleen het gebruikersdeel OZB komen te vervallen en deze als lastenverlichting bedoelde maatregel pakt in de praktijk steeds vaker uit als een ordinaire nivellering. De lekkerbekkende 'villasubsidie' is dus vooral een  subsidie voor gemeentelijke begrotingen. Want niet alleen Boxmeer, de gemeente waar Sint Emile wethouder van Financiën was, verhoogde de OZB met flink wat meer dan toegestane macronorm om zo de begrotingstekorten op te lossen. De huizenbezitter is namelijk een makkelijke prooi omdat de waarde van onroerend goed makkelijker te bepalen is dan het gezinsinkomen.

Een belasting voor woongenot heeft een huurder niet, wel een onterechte subsidie van meer dan €3,6 miljard. Want uit cijfers van CBS blijkt dat deze sector sociale huur volkomen uit balans is omdat kwart van huurders meer verdient dan €33.000. Maar de socialisten vinden het maar niks om de huur van mensen met een gezinsinkomen van meer dan €43.000 te verhogen. Ze willen zelfs liever af van deze norm waardoor bestaande scheefgroei nog groter zal worden. Dat is opmerkelijk omdat hierdoor goedkope huurwoningen bezet gehouden worden door mensen die er geen recht op hebben en huurwoningen onnodig duur zijn. Socialisten die roepen over afbraak belastingparadijs voor villabezitters maken er dus alleen maar een walhalla op lokaal niveau van.

Lulkoek in het kwadraat

De kogel is door de kerk, het besluit is genomen om WOB verzoek voor inzage in onderzoeksrapport  af te wijzen. Een besluit wat ik na eerdere verdaging eigenlijk al verwachtte omdat gemeente het constante falen niet openbaar wil maken.

Een belangrijk naar voren komende reden voor afwijzing is de wederzijdse schuldvraag waardoor geen openheid van zaken gegeven kan worden:

“Sinds het besluit van de Raad van de gemeente Noordoostpolder d.d. 28 juni 2012 wordt constructief gewerkt aan een oplossingsrichting voor de problemen die er zijn omtrent de Poldertoren. Hierbij moeten o.a. afspraken met zittende huurders worden gemaakt (1) en zal met de bij de ontwikkeling van de Poldertoren betrokken bedrijven een oplossing gezocht moeten worden voor de aanpak van de bouwkundige problemen en bekostiging hiervan (2). Hierbij speelt de wederzijdse schuldvraag een voorname rol.”

Lekkende watertoren is flatertoren

De Poldertoren is een beeldbepalend gebouw voor Emmeloord en omstreken, ook ’s nachts een baken in de polder door de opvallende verlichting. Probleem is: “De bouwkundige toestand en de exploitatie van de Poldertoren laten te wensen over.”

Ooit begonnen als ‘gepimpte’ watertoren met beiaard en uitkijkplatform is de Poldertoren in 2008 voor een flink bedrag verbouwd om te proberen deze rendabel te maken. Maar de door gemeente ‘gevonden’ huurders lijken vooral gesubsidieerd gehuisvest te worden. Nogmaals €1 miljoen tegen de toren smijten zorgt ervoor dat de huur per vierkante meter behoorlijk hoog moet zijn om deze toren rendabel te houden. En het idiote voorstel om deze, na verkiezingen te verkopen heeft veel weg van de wijze waarop sportverenigingen hun accommodatie hebben gekregen. En dat brengt me bij het altijd collegiale PvdA, die bij de vraag om steun voor onderhoud accommodaties voetbalverenigingen in de dorpen, de precedentwerking naar voren bracht.

In mei leggen alle vogels een ei

Nadat de PVV de stekker uit het gedoogakkoord heeft getrokken was er opeens ruimte voor een ‘regenboog’ coalitie die met de deadline van Brussel in het achterhoofd een begroting in elkaar wist te flansen. 


Dat deze coalitie ons enkel een pot met klatergoud aan het einde beloofd omdat met een begrotingstekort van 3% de enorme staatsschuld nog steeds niet afneemt is niet belangrijk. Dat we daarmee eigenlijk gewoon een aflossingvrije en oplopende hypotheek hebben omdat de staatschuld in 100 jaar nooit echt is afgenomen wordt in de feestvreugde wijselijk vergeten. De keer dat het wel ‘gelukt’ was is gewoon omdat kabinet Lubbers III ons pensioen jatte om een begrotingstekort weg te werken.  En dit deed hij door eerst in mei 1989 op reiskostenforfait te breken met VVD waarna partijen als Groenlinks, D66 en GPV (nu Christen Unie) in september dat jaar profiteerden van meer Europa en natuur.

Van project naar proces

@RaadNOP twitterde dat (burger)raadsleden hun iPad’s gekregen hebben, inclusief een grondige instructie omdat het papierloos werken vanaf deze zomer zijn intrede zal doen. Prachtig natuurlijk maar wat de burger graag wil weten is wat dit allemaal kost.

Meer in elk geval dan een paar tablets want daarmee alleen kun je niet papierloos gaan werken, je hebt tenslotte ook applicaties nodig en vaak nog een BackOffice systeem zoals bijvoorbeeld een Raads Informatie Systeem (RIS). En wanneer je het goed doet zal alles ook nog beveiligd moeten worden om te voorkomen dat straks de geheimen op straat liggen.

Politiek café

Landelijke politiek is soms al moeilijk te begrijpen, plaatselijk is het helemaal onnavolgbaar. Waar je landelijk nog vele media hebt die elk het nieuws duiden ben je in gemeente meestal beperkt tot het ‘stadssuffertje’ welke behoorlijk gekleurd verslag doet.  Dat maakt het min of meer een propaganda krantje van college waar je niet veel wijzer van wordt. 

Tegenwoordig kun je in Gemeente Noordoostpolder gelukkig meeste vergaderingen live volgen via streaming media zodat je meer hoort dan er geschreven wordt. Eerste dat opvalt is dat lokale talenten niet zo eloquent zijn zoals we zien in de tweede kamer. En tweede is dat hun dossier kennis niet zo ver reikt waardoor er meer aandacht is voor het gevoel dan de realiteit. Neem bijvoorbeeld de sympathieke motie van VVD om de schrijfkosten voor evenementen te verlagen. Iets meer dan 3 maanden geleden stemden college partijen plus Groenlinks (16 voor, 11 tegen) in met verhoging om deze kostendekkend te maken. Alle partijen wisten in eerdere vergadering commissie Bestuur, Financiën en Economie (BFE) om welke bedragen het ging. College partijen kunnen dus niet achteraf roepen dat ze het niet wisten of ze moeten daarmee ruiterlijk toe willen geven dat ze zaten te slapen. 

Meldpunt MOE

Je kunt de PVV veel verwijten behalve dat ze tact hebben, zoals weer blijkt met laatste meldpunt. Wel opmerkelijk dat naam niet veel afwijkt van de subtitel van een rapport van de Erasmus Universiteit.

Dit rapport uit 2011 beperkt zich enkel tot Den Haag maar laat wel zien dat er grond is voor klachten. Misschien niet over de individuele hardwerkende Fremdarbeiter maar dan toch zeker over de politiek en met name de ambtenarij. Rapport stelt terecht dat overlast een subjectief begrip is, sommige mensen hebben dan ook overlast van honden terwijl andere deze bezitten om te waken over hun spullen. Gek genoeg weten meeste gemeenten wel hoeveel honden er zijn maar niet het aantal arbeidsmigranten. Dat zal wel te maken hebben met de belasting die voor de trouwe viervoeter betaald moet worden in bijna alle gemeenten. Opmerkelijk dus dat er wel hondenpoep ambtenaren aangesteld kunnen worden maar ongeregistreerd blijft hoeveel arbeidsmigranten er daadwerkelijk in het verzorgingsgebied van de gemeente verblijven. 

Vragen, vragen en nog eens vragen

Op vragen van PvvP over Randstadprovincie komen naar mijn verwachting niets zeggende antwoorden omdat wat je ook kiest de Noordoostpolder nooit het centrum zal worden. Niet geografisch, niet economisch en niet politiek.

Kijkend naar de voorgelegde opties wijs ik ze allen af omdat ze met een kanon op een mug schieten. Als verkiezingen voor provincie en waterschap nu al op weinig interesse van burgers kunnen rekenen dan zal dat bij opschaling alleen maar groter worden. Het ‘over de brug’ gevoel zal blijven hoewel een gevoel uiteindelijk een subjectieve perceptie is van de werkelijkheid. Voorbeeld hiervan is de samenwerking in Europa waar gemeente Noordoostpolder van profiteert, met bijvoorbeeld realisatie van windpark, multifunctionele centra en subsidies aan landbouw door de positieve ‘cashflow’.  

 

WOZ: Woekerpolis Onroerende Zaken

Waarde Onroerende Zaak (WOZ) is eigenlijk een woekerpolis omdat resultaten uit het verleden geen garanties geven voor de toekomst. Want als door marktomstandigheden een huis onder de WOZ waarde verkocht wordt heeft verkopende partij dus gewoon al die tijd te veel belasting betaald.

WOZ waarde is een driekoppig monster omdat deze niet alleen voor de OZB gebruikt wordt maar ook voor heffingen waterschap en de inkomstenbelasting. Slager keurt hier ook nog eens eigen vlees met een direct belang om hoog te waarderen om zo inkomsten uit OZB te maximaliseren. Natuurlijk mag je bezwaar maken tegen een WOZ-beschikking maar dat is in eerste instantie bij hetzelfde loket. Dat gemeenten meer bezwaartrajecten gaan vrezen na uitspraak hoge raad is dan ook niet vreemd omdat hele systeem per definitie onrechtvaardig is.

Windows dressing

Laat duidelijk zijn dat ik voorstander ben van investeringen in sportaccomodaties maar een budget van €8,2 miljoen uit de hoge hoed toveren terwijl er bezuinigd moet worden en lasten voor burgers verzwaard mag best wat meer uitleg krijgen. 

Om te bezuinigen op onderhoudskosten heeft gemeente jaren geleden sportaccomodaties in beheer van verenigingen gegeven. Veel verenigingen hebben echter net als gemeente bezuinigd op onderhoud waardoor sommige kantines en kleedkamers nu in erbarmelijke staat zijn. De kwaliteitsimpuls uit Masterplan Sport komt de verenigingen uit Emmelooord dus niet ongelegen maar de dorpen krijgen hier nul op rekest en moeten maar zien hoe ze het oplossen. Door alle voorzieningen te centraliseren trekken jongeren en senioren naar de kern Emmeloord. Terwijl gemeente landelijk wonen als argument gebruikt in de slogan BUITENGEWOON NOORDOOSTPOLDER zuigen ze de dorpen financieel en sociaal langzaam leeg.

Schone handen

Banken blijken niet solide te zijn en politiek is niet erg transparant. Pijnlijke bezuinigingen en lastenverzwaringen omdat er een financiële crisis is die ons allemaal raakt. Griekenland is de Euro in gerommeld maar ook gemeenten blijken dezelfde praktijken te vertonen. 

Natuurlijk wordt boekhouding gecontroleerd door een account maar deze doet zijn werk op aanwijzingen van het college. Die aanwijzingen worden vastgelegd in een 'controle protocol' waarin aangegeven wordt welke afwijkingen er mogen zijn en waar aandacht aan gegeven moet worden. Dit alles is natuurlijk geheel volgens de wet maar op deze manier wordt wel de indruk gewekt dat er ‘sideletters’ zijn. Risee van de accountancy Leo Verhoef geeft op zijn website de tip dat we de prachtige resultaten niet blindelings moeten vertrouwen. Want niet alleen verliezen worden stelselmatig onder het tapijt weggewerkt, ook de winsten verdwijnen. Navraag bij plaatselijke partijen leert dat de brief die deze meneer ieder jaar naar fracties stuurt altijd vertikaal gearchiveerd wordt. Misschien is dat politiek onbenul of gewoon arrogantie maar kijkend naar ontwikkelingen in Europa lijkt het me raadzaam om op te letten als de noodklok geluid wordt.