WOZ: Woekerpolis Onroerende Zaken

Waarde Onroerende Zaak (WOZ) is eigenlijk een woekerpolis omdat resultaten uit het verleden geen garanties geven voor de toekomst. Want als door marktomstandigheden een huis onder de WOZ waarde verkocht wordt heeft verkopende partij dus gewoon al die tijd te veel belasting betaald.

WOZ waarde is een driekoppig monster omdat deze niet alleen voor de OZB gebruikt wordt maar ook voor heffingen waterschap en de inkomstenbelasting. Slager keurt hier ook nog eens eigen vlees met een direct belang om hoog te waarderen om zo inkomsten uit OZB te maximaliseren. Natuurlijk mag je bezwaar maken tegen een WOZ-beschikking maar dat is in eerste instantie bij hetzelfde loket. Dat gemeenten meer bezwaartrajecten gaan vrezen na uitspraak hoge raad is dan ook niet vreemd omdat hele systeem per definitie onrechtvaardig is.

Taxatie gebeurt steekproefsgewijs en op basis van gegevens uit het kadaster waarbij dus met een heleboel factoren geen rekening gehouden wordt. Want potentiële koper kijkt niet alleen naar de woning maar ook de omgeving. En het is juist door beleid van gemeenten zoals bezuinigingen op onderhoud aan publieke ruimte en verdwijnen voorzieningen dat verpaupering begint. Dat drukt even goed de verkoopwaarde als de huidige crisis waardoor veel bestaande huizen te hoog gewaardeerd zijn. Veel eerlijker zou een waardering zijn op basis van de herbouwwaarde van een woning.

Om dubieuze redenen wordt de eigen woning namelijk als vermogen gezien door de overheid en moet er dus belasting over betaald worden. Maar in feite is het enkel een verzameling stenen waaraan een gevoelswaarde gegeven is. Dat woningmarkt, mede ook weer door beleid van gemeente opgeblazen is wordt nu pijnlijk duidelijk. Eigenwoningforfait is ook nog eens progressief waardoor villabelasting dus inderdaad oneerlijk is. Want het spreekwoordelijk kasteel van meer dan een miljoen levert gemeente niet alleen meer OZB op maar rijk ook meer inkomstenbelasting en waterschap een hogere heffing.

Omdat er minder inkomsten uit gemeentefonds verkregen worden, grondexploitaties tegenvallen en strengere begrotingsregels gelden wordt door gemeenten de kortste slag gemaakt door OZB flink te verhogen. En omdat door verslechterde woningmarkt burgers momenteel toch niet met de voeten kunnen stemmen door te verhuizen is deze een melkkoe. Gemeente zou naast wat algemene cijfers ook eens kunnen kijken naar het aantal te koop staande woningen. Maar beleid hier is helaas gericht op het verkopen van grond om zo de inkomsten te vergroten.

Ondanks dat overheid goed is in het koppelen van bestanden om zo de inkomsten te vergroten wordt nagelaten om dit ook eens te doen voor teruggave. Gewoon het werkelijke behaalde rendement in register van kadaster afzetten tegen het natte vingerwerk van gemeente. Denk dat er dan een beeld zichtbaar wordt dat er laatste jaren nogal wat huizen zijn verkocht onder de WOZ waarde. Verkopende partij heeft daarmee dus gewoon teveel belasting betaald maar geen mogelijkheid om deze terug te vragen. Bezwaarschrift tegen een WOZ-beschikking is daarom altijd de moeite waard.

Diefstal is diefstal ook al gaat het hier om een paar honderd Euro en is deze gelegitimeerd door de overheid. Argumentatie als te weinig ambtenaren en teveel werk is kul omdat overheid er voor de burgers is en niet andersom. Groot aantal gegrond verklaarde bezwaren afgelopen jaren doet vermoeden dat hier dus een ‘piep en knijp’ systeem gehanteerd wordt. Dus zolang de burger niet piept wordt deze steeds verder uitgeknepen met verhogingen van belastingen en heffingen. En daar krijg je ook nog eens steeds minder voor terug.