VVD dient een
motie van treurnis in om tweet van wethouder Ruifrok, wat een treurigheid van de liberalen. Nu liep VVD ook al eens te klagen over de ‘twitter
knokploeg’ van PvvP wat laat zien dat sommige medium Twitter nog niet begrijpen.
Jammer, want het is een
prachtig kanaal om bottom-up te communiceren en afstand tussen politiek en
burger te verkleinen.Dat is voor
sommige generaties misschien even wennen en vraagt aanpassing maar wie niet
veranderd mist de essentie van de politiek, en dat maakt sommigen als een
dinosaurus in de porseleinkast. Gebrouilleerd raadslid heeft namelijk nog
weleens de neiging om met ‘moties voor de bühne’ te komen. Kansloze voorstellen
die enkel en alleen bedoeld zijn voor het rumoer en bijbehorende aandacht.
Pestkop
Een
politieke stijl die prima past bij oppositie voeren maar ook onbeholpen
overkomt door het populistische karakter, de scheet in het netje. Dit alles is
dan ook allemaal niet bijzonder interessant maar het wordt wel pikant doordat de
wethouder zelf olie op het vuur blijft gooien. De ‘digitale pestkop’ uit blijft
hangen door tweets van anderen over de kwestie te gaan retweeten. Onhandig
gezien zijn functie en oliedom in het kader van de huidige maar wankele politieke
verhoudingen die er momenteel zijn.
Tena-lady
Maar het is dan
ook een socialist, een parasiet die liever profiteert van de arbeid van een
ander dan zelf eens orgineel te zijn. De
perfide opzet van het doorsturen om mensen tegen elkaar uit te spelen en dan de
verantwoordelijkheid te ontkennen ligt er gewoon te dik op, de achterbaksheid straalt
er dus vanaf. Nu ben ik niet gehinderd
door enig gevoel van hierarchie en doe ook niet aan wijverig gekonkel achter
iemands rug om, ik ben a-politiek en geef gewoon mijn mening. Het nadeel van medium
is dat tweets dus soms meer weg hebben van emotionele incontinentie dan een
serieuze dialoog.
Daarvoor zijn dan ook andere kanalen, zoals mail bijvoorbeeld
om een zaak zonder de beperking van 140 karakters uiteen te zetten. Of een
gesprek onder het genot van een biertje want communicatie is namelijk niet
alleen tweerichtingsverkeer maar zit ook in de lichaamstaal, welke soms inderdaad
ook onbeholpen kan zijn.
Socialistische media
Tussen sociaal en
socialisme zit dus nog een hele kloof waar sociale media één kanaal geeft om deze
te overbruggen. Want deze communities zijn grensoverschrijdende ontmoetingsplaatsen
op Internet waarbij ook weleens de overdrachtelijke grenzen van het fatsoen overschreden
worden. Twitter staat dan ook niet bekend om de welbespraakte gebruikers en is
eerder volks dan elitair. Eigenlijk FC Knudde van de vele sociale media kanalen
die er zijn, populair volksvermaak dus dat niet altijd serieus genomen moet
worden.
In dat opzicht is de aandacht hiervoor van de raad lachwekkend en
treurig tegelijk omdat het meer om schaken met oneliners gaat om te prikkelen
dan te debatteren. En 99,9% van de
politieke tweets zijn de aandacht dan ook niet waard, alleen de reacties zijn interessant.
Niet als politieke barometer maar als ’achtergrond
ruis’ voor het vaak genoemde maar niet ingevulde dualisme.
Krokodillentranen
En hier gaat het
mis want het betaamt college niet om de raad de maat te nemen door
kwalificaties te gebruiken als onbeholpen. Een wethouder is tenslotte een
bestuurder, onderdeel van het college die gecontroleerd moet worden door de volksvertegenwoordiging. Woutertje mag dan
wel in profiel zetten dat hij twittert als mens maar dan moet hij niet zeuren
als de bal terug gekaatst wordt. Dat een
motie van treurnis gebruikt wordt lijkt me echter een zinloos instrument, onbeholpen
rumoer voor de bühne.
