Groen-rood of zwart-wit

Wanneer het moreel opgeheven wijsvingertje van GroenLinks beantwoord wordt met een dikke middelvinger van Geen Stijl kan ik het toch niet nalaten om even te glimlachen. Er is tenslotte geen mooier vermaak dan leedvermaak. 

Maar anderzijds besef ik me dat er geen enkele partij zonder blaam is omdat we een politiek stelsel van corporatisme hebben. Vergeef me mijn cynisme maar politiek is nu eenmaal een spel van connectie, corruptie en chantage. Volksvertegenwoordigers verkrijgen hun naam en ervaring niet zelden in allerlei maatschappelijke organisaties waar besturend Nederland zo graag zaken mee doet.  Deze kruisbestuivingen leidden onvermijdelijk tot belangenbehartiging en ongemerkte bevoordeling. De connecties zijn er dus altijd en wie roept om integriteit schiet zich vaak in eigen voet want het systeem corrumpeert.

Perpetuum Mobile

Wat een ophef nu uit vergaderstukken blijkt dat een bestuurder het niet zo nauw neemt met de waarheid. De mogelijk in opspraak gebrachte dijkgraaf is gewoon een lobbyist die politieke connecties gebruikt in het schaakspel om subsidies. En dat hij niet geheel eerlijk is op vragen over mogelijke belangenverstrengeling is niets nieuws onder de zon. Dat wordt tenslotte door een ieder gedaan die belang heeft bij deze gesubsidieerde industrie. 

Zo is bestuur van de Koepel Windenergie Noordoostpolder een bont gezelschap van directe en indirecte belangenhebbers. Want hierin zitten Essent, Siemens en de toekomstige exploitanten van het Windpark, ondergebracht in verschillende besloten vennootschappen. Zo verbaas ik me altijd over de 'business case' die gegeven wordt ter argumentatie voor windmolens. Alsof de natuur zich zo laat regelen dat vraag en aanbod op elkaar afgestemd kunnen worden. Vermogen van geplande park in de Noordoostpolder is met bijna 90 turbines bij vollast 430 MWatt. Dat klinkt leuk maar in het meest gunstige geval wordt maar 1,2 miljard kWh geleverd wat niet meer is dan 0,2% van onze totale behoefte.