vrijdag 4 november 2011

Zeg maar dag tegen de democratie

Grappig dat alle Europese leiders reageerden alsof ze door een wesp gestoken waren nadat de Griekse premier Papandreou bekend maakte om een referendum te houden. Kansloos natuurlijk omdat het referendum bij Eurofiele elite een besmet woord is geworden na volmondig NEE tegen Europese grondwet. Grote kans ook dat uitkomst van zo’n volksraadpleging tot hetzelfde resultaat leidt als Zweden (2003) en Denemarken (2000). Een duidelijk vraag geeft nu eenmaal een duidelijk antwoord.


Maar misschien is het wel makkelijker om verkiezingen te houden waar je beloften doet die je, PASOK heeft tenslotte een historie hierin, onder druk van Europa niet na kunt of wilt komen. Grieken komen er nu achter dat je iets pas mist als je het niet meer hebt en dat is in Europa democratie. Maar niet alleen democratie wordt node gemist in Griekenland ook de vrijheid om de munt te devalueren, wat waarschijnlijk de enige kans is voor Griekenland om hier uit te komen. Ook al willen politici ons doen laten geloven dat de situatie uniek is er zijn wel grote overeenkomsten met de crisis in Argentiniƫ. Een land dat ook door eerdere militaire dictatuur grote schulden had verkregen en een (te) sterke munt. Pas na een aantal snelle politieke wisselingen werd uiteindelijk de peso losgekoppeld van de dollar en zette na een jaar het herstel in. Daaraan vooraf ging wel de munt in een vrije vlucht met hoge inflatie tot gevolg maar Argentiniƫ uiteindelijk een betere exportpositie kreeg en aantrekkelijk werd als goedkoop land. Net als wat Griekenland was voordat het zich liet verleiden tot een Europese avontuur met de Euro.