vrijdag 30 september 2011

Het gelijk van Tofik Dibi

Wat een ophef als iets verboden wordt dat weleens een kleine relevantie zou kunnen hebben met uitingen van een geloof. En als tegenargumenten geen steekhouden wordt altijd weer de troef xenofobie getrokken om in te spelen op onze barmhartigheid.

Boerka en niqaab hebben weinig met het geloof te maken te hebben en zijn gewoon de klederdracht uit sommige streken. Deze dragen in ons land is vooral een expressieve uiting van verzet tegen de gangbare waarden en normen in ons land. Want wie anoniem in de massa wil zijn kan zich beter conformeren aan het modebeeld en opgaan in de grijze massa. Een boerka op het strand is tenslotte net zo opvallend als een bikini in de tweede kamer. Als deze wetgeving leidt tot opsluiting van vrouwen dan moet je de discussie op die merites voeren. Zoek daarom geen excuus in het geloof als je ene geloof dwingt tot vrouwen emanicipatie maar andere hierin vrij laat.

zaterdag 24 september 2011

De politieke dierentuin

Ook al ben ik het vaak oneens met de PVV ik hou er wel van om het recht voor zijn raap te zeggen waar het om gaat. Dat deze vorm slecht valt bij sommige is niet het gemis aan inhoud maar ongemak voor de waarheid.

 Als de toon van de muziek je niet bevalt moet je uit de fanfare stappen en niet tegen de maat in je eigen deuntje blijven spelen. Geleuter over fatsoensnormen zijn valse noten als je een spel van leugens, halve waarheden en rook speelt. Je kunt het eens of oneens met iemand zijn maar de waarheid verdraaien vind ik verfoeilijker dan zo nu en dan een onvertogen woord. Sommige lijken te vergeten dat Internet kiezers niet alleen sneller inzicht in de miljoennota gaf maar ook de mogelijkheid om letterlijke uitspraken nog eens na te luisteren. 

vrijdag 16 september 2011

Sociaal of rechtvaardig

Vol verwachting klopt ons hart, wie de koek krijgt en wie de smart bij het oplossen van de crisis in de eurozone. Dat de belofte van het stabiliteitspact als de nieuwe kleren van de keizer waren is pijnlijk duidelijk geworden. Dat maakt de roep om meer macht naar Europa en daarmee verlies van souvereniteit om deze problemen op te lossen des te holler.


Want daar ligt nu net het dillemma van het weeffoutje in de Europese Munt Unie. Een Europese grondwet is weggestemt in referenda en dat kan niet zomaar weggewerkt worden met een nieuw of aangepast verdrag. Regels leg je namelijk vast in wetten, en daar hadden de burgers al duidelijk nee tegen gezegd. Een onderbuikgevoel dat voortkwam uit het ontbreken van een sociale en culture binding repareer je niet via de achterdeur. Dat is een aantasting van de democratie en maakt van Verenigde Staten van Europa steeds meer een ‘Vierde Rijk’ waar autocraten het voor het zeggen hebben. Autocraten die wel heel vaak geadviseerd lijken te worden door lobbyisten om zo ‘lebensraum’ voor bedrijven te scheppen.