Ongepast besturen deel 2

De raad is aan zet na uitleg 11 mei 2020 door RKC. En  fracties die twijfelen over onderbouwing rapport kunnen inzetten op de raadsenquête om een eigen visie in de evaluatie te verkrijgen. Tenslotte schetst het RKC rapport een beeld dat de ambtenaren de dienst uitmaken, dat college en raad de sokpoppen zijn van een ambtelijke organisatie die zelf het beleid bepaalt. Geen leuk beeld maar sommige fracties vergeten dat met het opstappen van Harald Bouman het college haar geloofwaardigheid verloor. 

Het vraag en antwoordenspel tussen de fracties en Prof. dr. Marcel Boogers was vermakelijk om te zien en Toon van Steen lijkt me één van de boerenzonen in de raad die de statuten van de vereniging niet kent. Ik kan me goed voorstellen dat alle nieuwe raadsleden het reglement van orde op 28 maart 2018 niet kenden toen ze instemden met de strategische raadsagenda die blijkbaar voor de verkiezingen is bepaald. Ik was in de veronderstelling dat verkiezingsprogramma's waarmee partijen zich profileren bij de kiezer de agenda van de raad bepaalde. Dom van mij natuurlijk want de boerenzonen die al jaren de dienst uitmaken in de polder laten zich niet leiden door de democratische beginselen van onze rechtsstaat, dhr. van Erp (CDA) liet daarover geen misverstand met zijn vragen op 11 mei 2020 over de grondwettelijke persvrijheid.

De raad is aan zet maar zonder de juiste kennis en onafhankelijke adviseurs blijft éénoog de blinde leiden. Want de rolverdeling in het duale stelsel is wettelijk vastgelegd en kent geen vrijblijvendheid. Zo staat bij mijn weten de raad niet op afstand bij de uitvoering van het beleid met het recht van amendement:

Een term zoals  'boerenporno' omschrijft  het beste de situatie, boerenzonen staan keer-op-keer de koe in de kont te kijken als bij evaluatie van het beleid door een rekenkamer commissie blijkt dat er veel geld is weggepist door ambtenaren zonder resultaat. Toontje pist niet zo ver als hij denkt want in het duale stelsel heeft een rekenkamer(commissie) de wettelijke taak om doelmatigheid, doeltreffendheid en rechtmatigheid van het beleid te onderzoeken. Laatste is niet onbelangrijk als het college B&W straks zelf een rechtmatigheidsverklaring moet geven Het gaat namelijk niet om de conclusie maar de lessen die er geleerd worden en prof. dr. Marcel Boogers heeft zijn titels niet bij de boterzegeltjes gekregen. Niets doen is wat mij betreft geen optie maar ik ben meer een jager dan een boer, ik kijk vooruit en zie daarom de uitdagingen wat eerder in een data-gedreven maatschappij.

 

Provinciale poelen en kwakende padden

28 maart was minister Plasterk in de gemeente Noordoostpolder om van gedachte te wisselen over bestuurlijke samenvoeging van Flevoland, Noord-Holland en Utrecht. Plannen die op nogal wat weerstand stuiten omdat nut en noodzaak nog niet echt helder zijn, het bestuurlijk 'vaarwater'  is dus nogal troebel.

Hoewel opmerking van de minister dat de kwaliteit van het bestuur te wensen overlaat misschien een onjuiste voorstelling van zaken gaf waren plaatselijke bestuurlijke Pipo's ook niet eerlijk. Koketteren met de zogenaamde voorkeur van inwoners voor Overijssel was even abject als de uitspraak van de minister. Want bij raadpleging van de bevolking bleef onduidelijk hoe een samenwerking uitpakt voor regionale (gezondheids)zorg, het openbaar vervoer, de veiligheid, maatregelen op het gebied van werkgelegenheid en tal van andere activiteiten die direct of indirect van invloed zijn op het dagelijks leven. Net zo onduidelijk als de bureaukosten voor leges waarover ik ander halfjaar geleden een vraag gesteld heb aan de fractieleider van D66 naar aanleiding van de toen forse verhoging. Tot op heden heb ik nog geen antwoord mogen ontvangen, dit in tegenstelling tot hogere aanslagen voor belastingen.

Bron: CBS

Kijkend naar afgelopen 10 jaar zijn gemeentelijke, provinciale en rijksbelastingen door bestuurlijke (on)kunde dan ook nogal gestegen. In bovenstaande grafiek heeft de rode lijn van Noord-Holland dan natuurlijk ook niets te maken met debacle van Landsbanki. Maar de toename van de opbrengsten is ook niet het gevolg van groei in het aantal inwoners maar gewoon te danken aan een ordinaire verhoging van de opcenten, de belasting die net als de blaftax op bezit geheven wordt en ook in de pot algemene middelen verdwijnt. Als de minister het dan toch over ouderwets heeft dan zijn er dus nog wel een paar andere zaken te noemen die nodig eens op de schop moeten. En eens in de 4 jaar de kiezers raadplegen dat is natuurlijk pas echt achterhaald.

Modernisering van bestuur klinkt dus leuk maar er zijn dan nog wel een aantal andere zaken te noemen die ook aardig versleten zijn. En stellen dat het voor gezondere overheidsfinancien zorgt lijkt met ook nogal cru. Aangezien er in 2015 nog steeds een tekort van €16 miljard op de begroting verwacht wordt zijn de bezuinigingen van €15 miljoen met het samenvoegen van provincies dan ook kruimels, een besparing van 0,0009%. Het opschalen van provincies kan dus maar het beste verkocht worden met de slogan van de belastingdienst: "Goedkoper kunnen we het niet maken, wel groter."

In mei leggen alle vogels een ei

Nadat de PVV de stekker uit het gedoogakkoord heeft getrokken was er opeens ruimte voor een ‘regenboog’ coalitie die met de deadline van Brussel in het achterhoofd een begroting in elkaar wist te flansen. 


Dat deze coalitie ons enkel een pot met klatergoud aan het einde beloofd omdat met een begrotingstekort van 3% de enorme staatsschuld nog steeds niet afneemt is niet belangrijk. Dat we daarmee eigenlijk gewoon een aflossingvrije en oplopende hypotheek hebben omdat de staatschuld in 100 jaar nooit echt is afgenomen wordt in de feestvreugde wijselijk vergeten. De keer dat het wel ‘gelukt’ was is gewoon omdat kabinet Lubbers III ons pensioen jatte om een begrotingstekort weg te werken.  En dit deed hij door eerst in mei 1989 op reiskostenforfait te breken met VVD waarna partijen als Groenlinks, D66 en GPV (nu Christen Unie) in september dat jaar profiteerden van meer Europa en natuur.

Meldpunt MOE

Je kunt de PVV veel verwijten behalve dat ze tact hebben, zoals weer blijkt met laatste meldpunt. Wel opmerkelijk dat naam niet veel afwijkt van de subtitel van een rapport van de Erasmus Universiteit.

Dit rapport uit 2011 beperkt zich enkel tot Den Haag maar laat wel zien dat er grond is voor klachten. Misschien niet over de individuele hardwerkende Fremdarbeiter maar dan toch zeker over de politiek en met name de ambtenarij. Rapport stelt terecht dat overlast een subjectief begrip is, sommige mensen hebben dan ook overlast van honden terwijl andere deze bezitten om te waken over hun spullen. Gek genoeg weten meeste gemeenten wel hoeveel honden er zijn maar niet het aantal arbeidsmigranten. Dat zal wel te maken hebben met de belasting die voor de trouwe viervoeter betaald moet worden in bijna alle gemeenten. Opmerkelijk dus dat er wel hondenpoep ambtenaren aangesteld kunnen worden maar ongeregistreerd blijft hoeveel arbeidsmigranten er daadwerkelijk in het verzorgingsgebied van de gemeente verblijven. 

WOZ: Woekerpolis Onroerende Zaken

Waarde Onroerende Zaak (WOZ) is eigenlijk een woekerpolis omdat resultaten uit het verleden geen garanties geven voor de toekomst. Want als door marktomstandigheden een huis onder de WOZ waarde verkocht wordt heeft verkopende partij dus gewoon al die tijd te veel belasting betaald.

WOZ waarde is een driekoppig monster omdat deze niet alleen voor de OZB gebruikt wordt maar ook voor heffingen waterschap en de inkomstenbelasting. Slager keurt hier ook nog eens eigen vlees met een direct belang om hoog te waarderen om zo inkomsten uit OZB te maximaliseren. Natuurlijk mag je bezwaar maken tegen een WOZ-beschikking maar dat is in eerste instantie bij hetzelfde loket. Dat gemeenten meer bezwaartrajecten gaan vrezen na uitspraak hoge raad is dan ook niet vreemd omdat hele systeem per definitie onrechtvaardig is.

Schone handen

Banken blijken niet solide te zijn en politiek is niet erg transparant. Pijnlijke bezuinigingen en lastenverzwaringen omdat er een financiële crisis is die ons allemaal raakt. Griekenland is de Euro in gerommeld maar ook gemeenten blijken dezelfde praktijken te vertonen. 

Natuurlijk wordt boekhouding gecontroleerd door een account maar deze doet zijn werk op aanwijzingen van het college. Die aanwijzingen worden vastgelegd in een 'controle protocol' waarin aangegeven wordt welke afwijkingen er mogen zijn en waar aandacht aan gegeven moet worden. Dit alles is natuurlijk geheel volgens de wet maar op deze manier wordt wel de indruk gewekt dat er ‘sideletters’ zijn. Risee van de accountancy Leo Verhoef geeft op zijn website de tip dat we de prachtige resultaten niet blindelings moeten vertrouwen. Want niet alleen verliezen worden stelselmatig onder het tapijt weggewerkt, ook de winsten verdwijnen. Navraag bij plaatselijke partijen leert dat de brief die deze meneer ieder jaar naar fracties stuurt altijd vertikaal gearchiveerd wordt. Misschien is dat politiek onbenul of gewoon arrogantie maar kijkend naar ontwikkelingen in Europa lijkt het me raadzaam om op te letten als de noodklok geluid wordt.

Noblesse oblige

Met de laatste kersttoespraak laat onze majesteit zien dat ze met links haar Koninklijke derrière afveegt en rechts stevig op haar portemonnee houdt.  Want geen land kan er tenslotte wel bij varen als sommige, op grond van hun geboorterecht de rekening niet willen betalen.

Nu wijs ik de boodschap niet per definitie af maar verslik ik me wel in de hypocrisie van de boodschapper zelf. Want het is de koningin zelf die allerlei belastingvoordelen geniet, gratis vlieguren heeft en geen huur hoeft te betalen voor haar paleizen.  Misschien dat ze daarom beter deze boodschap nog eens kan herhalen in haar eigen kringen.  Want verrijking waaraan gerefereerd wordt in toespraak vindt vooral plaats op de bestuurlijke lagen die regelmatig gefêteerd worden door onze koningin. Goedkoop dus om de bal bij het volk te leggen als jezelf nauwelijks de tering naar de nering wilt zetten. Koning(in), keizer en admiraal op het volk schijten doen ze dus allemaal.

Minister Verbijsterveld

Natuurlijk valt er wat voor te zeggen om de hufterigheid van ouders aan te pakken en ze aan te spreken op hun plichten. Maar grootste hufters zijn bestuurders die zich niets maar dan ook niets gelegen laten liggen aan de kinderen of klachten van ouders. 

Op sommige scholen is geld namelijk belangrijker dan welzijn of tevredenheid en is het kind alleen maar een middel om de begroting rond te krijgen. Dat wordt pijnlijk duidelijk als onderpresteerders met een ‘rugzakje’ voorgetrokken worden en bovenpresteerders compleet aan hun lot overgelaten worden. Zo heb ik zelf een dochter die door een handicap een ‘rugzakje’ heeft en werden me allemaal beloften gedaan die nimmer waar gemaakt konden worden. Extra aandacht bestaat namelijk alleen maar uit een paar uurtjes per week achter de computer en dat kan mijn dochter thuis ook doen.

En mijn zoon had de pech dat hij triple A scoorde op de Cito-toets en was dus een bovenpresteerder waardoor hij geen antwoorden meer mocht geven of vragen stellen en dus klassikaal niet meer mee deed. Meeste scholen hebben namelijk combinatieklassen waardoor juffen en een enkele meester al aan 2 groepen les moeten geven. Deze zitten ze niet te wachten op extra niveau's en dus krijgen onder- en bovenpresteerders niet de aandacht of uitdaging die ze nodig hebben. Het extra geld vanuit de rugzakjes is natuurlijk altijd welkom om zo de begroting alsnog rond te krijgen.

Waar een klein land groot in kan zijn

Afgelopen dagen werden de media en sociale media gedomineerd door 1 naam: Mauro. Een Angolese jongen die op 9-jarige leeftijd naar Nederland is gestuurd door zijn familie en nu bij bereiken van meerderjarige leeftijd weg moet. Iets wat al jaren geleden bekend was gemaakt door eerdere ministers van Immigratie maar waar Leers nu voor door het stof moet gaan. Tenslotte heeft de Raad van State geoordeeld dat uitwijzing terecht is en daarmee had dus een einde moeten komen aan deze ‘tragedie’.

Een schrijnend geval kunnen we het namelijk niet noemen omdat hele situatie een eigen keus was van pleegouders en het asielcircus. Driemaal NEE is voor deze huichelaars niet genoeg en dus wordt de propaganda machine in stelling gebracht. Gepeupel wordt met halve waarheden en hele leugens bestookt om zo in te spelen op de morele verontwaardiging.  En dat is ze dan ook gelukt want verontwaardigd ben ik dan ook om de idioterie van laatste dagen.

Liberale gemeente

Gealarmeerd door berichten in de media rond risicovolle grondexploitaties eens gekeken naar de jaarrekening van 2010. Rendementen uit het verleden geven tenslotte een leidraad voor de begroting in de toekomst. 

In de commissie vergadering Bestuur, Financiën en Economie geeft wethouder Vermeulen (D66) daarom een verkeerde voorstelling van zaken. Lasten in investeringen als aankoop van grond, hoe klein dan ook zijn namelijk niet zo incidenteel als beweerd zoals ook uit rapport van Deloitte blijkt. Steeds meer gemeenten komen hierdoor in een situatie waar de grote bouwbedrijven zich enige tijd geleden in bevonden door overmatige grondposities. Tot begin van de crisis waren grondexploitaties voor veel gemeenten nog een winstmaker waar leuke dingen van gedaan konden worden. Zoals COELO in onderzoek uit 2002 aangeeft zaten in gemeentelijke jaarrekeningen daarom vaak stille winsten doordat waarderingen in grondexploitaties te laag waren. Meevallers hiermee konden, soms buiten de boeken om gebruikt konden worden om de tegenvallers in begroting stilletjes te effenen. Helaas zijn deze stille winsten snel ingedampt en zitten colleges nu met schreeuwende verliezen maar blijven verplichtingen ongewijzigd. Jaarrekening van 2010 van Noordoostpolder laat zien dat gemeente achteruit boert en daarom wordt komend jaar niet alleen OZB flink verhoogd maar ook voorzieningen uitgekleed en steeds vaker de reserves aangesproken.

Het gelijk van Tofik Dibi

Wat een ophef als iets verboden wordt dat weleens een kleine relevantie zou kunnen hebben met uitingen van een geloof. En als tegenargumenten geen steekhouden wordt altijd weer de troef xenofobie getrokken om in te spelen op onze barmhartigheid.

Boerka en niqaab hebben weinig met het geloof te maken te hebben en zijn gewoon de klederdracht uit sommige streken. Deze dragen in ons land is vooral een expressieve uiting van verzet tegen de gangbare waarden en normen in ons land. Want wie anoniem in de massa wil zijn kan zich beter conformeren aan het modebeeld en opgaan in de grijze massa. Een boerka op het strand is tenslotte net zo opvallend als een bikini in de tweede kamer. Als deze wetgeving leidt tot opsluiting van vrouwen dan moet je de discussie op die merites voeren. Zoek daarom geen excuus in het geloof als je ene geloof dwingt tot vrouwen emanicipatie maar andere hierin vrij laat.

De politieke dierentuin

Ook al ben ik het vaak oneens met de PVV ik hou er wel van om het recht voor zijn raap te zeggen waar het om gaat. Dat deze vorm slecht valt bij sommige is niet het gemis aan inhoud maar ongemak voor de waarheid.

 Als de toon van de muziek je niet bevalt moet je uit de fanfare stappen en niet tegen de maat in je eigen deuntje blijven spelen. Geleuter over fatsoensnormen zijn valse noten als je een spel van leugens, halve waarheden en rook speelt. Je kunt het eens of oneens met iemand zijn maar de waarheid verdraaien vind ik verfoeilijker dan zo nu en dan een onvertogen woord. Sommige lijken te vergeten dat Internet kiezers niet alleen sneller inzicht in de miljoennota gaf maar ook de mogelijkheid om letterlijke uitspraken nog eens na te luisteren. 

Groen-rood of zwart-wit

Wanneer het moreel opgeheven wijsvingertje van GroenLinks beantwoord wordt met een dikke middelvinger van Geen Stijl kan ik het toch niet nalaten om even te glimlachen. Er is tenslotte geen mooier vermaak dan leedvermaak. 

Maar anderzijds besef ik me dat er geen enkele partij zonder blaam is omdat we een politiek stelsel van corporatisme hebben. Vergeef me mijn cynisme maar politiek is nu eenmaal een spel van connectie, corruptie en chantage. Volksvertegenwoordigers verkrijgen hun naam en ervaring niet zelden in allerlei maatschappelijke organisaties waar besturend Nederland zo graag zaken mee doet.  Deze kruisbestuivingen leidden onvermijdelijk tot belangenbehartiging en ongemerkte bevoordeling. De connecties zijn er dus altijd en wie roept om integriteit schiet zich vaak in eigen voet want het systeem corrumpeert.