Lulkoek in het kwadraat

De kogel is door de kerk, het besluit is genomen om WOB verzoek voor inzage in onderzoeksrapport  af te wijzen. Een besluit wat ik na eerdere verdaging eigenlijk al verwachtte omdat gemeente het constante falen niet openbaar wil maken.

Een belangrijk naar voren komende reden voor afwijzing is de wederzijdse schuldvraag waardoor geen openheid van zaken gegeven kan worden:

“Sinds het besluit van de Raad van de gemeente Noordoostpolder d.d. 28 juni 2012 wordt constructief gewerkt aan een oplossingsrichting voor de problemen die er zijn omtrent de Poldertoren. Hierbij moeten o.a. afspraken met zittende huurders worden gemaakt (1) en zal met de bij de ontwikkeling van de Poldertoren betrokken bedrijven een oplossing gezocht moeten worden voor de aanpak van de bouwkundige problemen en bekostiging hiervan (2). Hierbij speelt de wederzijdse schuldvraag een voorname rol.”

De belangen van betrokken bouwbedrijven, niet betalende huurders en falende ambtenaren wegen dus zwaarder dan de belastingbetalende burgers die hier dus uiteindelijk het kind van de rekening is. Want volgens de verdere uitleg (ad. 1) lopen er onderhandelingen tussen huurders en gemeente die met openbaar maken van onderhoudsrapport geschaad kunnen worden:

“De resultaten uit dit bouwkundige rapport zouden niet volledig of incorrect geïnterpreteerd kunnen worden door huurders, hetgeen de onderhandelingspositie van de gemeente zal schaden. Daar komt bij dat de informatie die in het rapport van Nieman-Kettlitz is neergelegd in onderhandelingen of in een eventuele gerechtelijke procedure ten nadele van de gemeente kan worden aangewend. In een dergelijke situatie zal de gemeente in een relevante mate in haar onderhandelings- c.q.  procespositie worden getroffen.”

Een dergelijke motivatie roept meer vragen op dan er antwoorden worden gegeven en versterkt het vermoeden dat er door alle partijen, de Raad inclusief meer geblunderd wordt dan bestuurd. Maar welbeschouwd is het gewoon onzin omdat ik verwacht dat betrokkenen partijen niet zo dom zijn om zonder volledige informatie te gaan onderhandelen. Zulk amateurisme kom je alleen tegen in de politiek waar besluiten genomen worden zonder kennis van zaken omdat het verlies altijd op de burger afgewend kan worden.

Als dit rapport een onafhankelijk maar te betwisten antwoord geeft op de schuldvraag dan is afwijzing van verzoek op openbaar maken van rapport m.i. dus alleen uitstel. De angst dat onderhandelingspositie van gemeente geschaad wordt is bij eventuele gerechtelijke procedure onbegrijpelijk. Of gemeente moet de intentie hebben om dit blijkbaar nadelig rapport te laten verdwijnen. Dat verklaart misschien het besluit van de Raad d.d. 28 juni 2012 om nogmaals voor €200.000 onderzoek te laten doen.

Nu blijkt uit verdere motivatie dat het rapport welke niet openbaar gemaakt kan worden door alle partijen nog bestudeerd wordt om tot een minnelijk akkoord te komen. En daarom maken de bouwbedrijven Koopmans BV en Provast beide bezwaar tegen het openbaar maken van rapport. Beide zeggen weliswaar niets te verbergen te hebben maar dreigen blijkbaar hun medewerking om tot een constructieve oplossing te komen in te trekken als burger geïnformeerd wordt:

“Wij merken naar aanleiding van deze zienswijze dat openbaarmaking van het bouwkundige rapport in dit stadium het risico met zich mee brengt dat deze bedrijven niet lange bereid zullen zijn om met de gemeente op een constructieve wijze naar een oplossing te zoeken. Hierbij speelt een rol dat het rapport geen specifieke uitspraken doet over eventuele verantwoordelijkheden van partijen. Dit is een aspect dat tussen partijen onderwerp van overleg is. Openbaarmaking in dit stadium zal er toe kunnen leiden dat er een beeldvorming rondom dit dossier ontstaat waarin betrokken bedrijven zich niet langer herkennen (imagoschade) en mogelijk zullen afhaken in minnelijk overleg.”

In gewoon Nederlands wordt hier dus eigenlijk gezegd dat de conclusies in het bouwkundig rapport niet zo zeer ter discussie staan maar het gaat om de vraag wie voor de geconstateerde gebreken verantwoordelijk is, welke partij dus blaam treft. Een blaam van 1 miljoen omdat de toren van binnen een naargeestig en vochtig object blijkt te zijn en dus onaantrekkelijk voor huurders. Behalve natuurlijk voor Paul van Staveren omdat de betonnen waterreservoirs voor zijn restaurant zijn opengewerkt in verband met de daglichttoetreding en het uitzicht op een hoogte van circa 40 m. Een ‘toplocatie’ dus waar volgens eerdere berichtgeving in kranten erg weinig huur voor betaald wordt.

En daarmee kom ik aan de mooiste en meest stuitende motivering in de afwijzing voor het verzoek om openbaarmaking van rapport Poldertoren:

 “Dit is niet in het belang van de gemeente bij een voortvarende en kosteneffectieve oplossing van de problematiek, noch in het belang van de betrokken bedrijven, noch in het belang van de huurders van de Poldertoren.”

Het belang van deze bouwbedrijven en niet betalende huurders kan me gestolen worden, die kunnen net als deze motivering me niet bekoren. Want wie waakt er over het belang van de burger, het kind van de rekening welke ondertussen oploopt naar €6 miljoen?