vrijdag 13 januari 2012

Windows dressing

Laat duidelijk zijn dat ik voorstander ben van investeringen in sportaccomodaties maar een budget van 8,2 miljoen uit de hoge hoed toveren terwijl er bezuinigd moet worden en lasten voor burgers verzwaard mag best wat meer uitleg krijgen. 


Om te bezuinigen op onderhoudskosten heeft gemeente jaren geleden sportaccomodaties in beheer van verenigingen gegeven. Veel verenigingen hebben echter net als gemeente bezuinigd op onderhoud waardoor sommige kantines en kleedkamers nu in erbarmelijke staat zijn. De kwaliteitsimpuls uit Masterplan Sport komt de verenigingen uit Emmelooord dus niet ongelegen maar de dorpen krijgen hier nul op rekest en moeten maar zien hoe ze het oplossen. Door alle voorzieningen te centraliseren trekken jongeren en senioren naar de kern Emmeloord. Terwijl gemeente landelijk wonen als argument gebruikt in de slogan BUITENGEWOON NOORDOOSTPOLDER zuigen ze de dorpen financieel en sociaal langzaam leeg.

Een zekere wethouder, genaamd W. Ruifrok stelde namelijk in een interview dat gemeente toch met een zeker mate van krimp te maken heeft. Resultaten uit het verleden geven natuurlijk geen garanties voor de toekomst maar zoals wethouder P. Vermeulen opmerkte kun je er wel lessen uit trekken. Dat betekent dus niet alleen naar onderhoud kijken maar ook een ander dossier met ongeveer het zelfde prijskaartje, zoals project de Deel. 

Tegenvallers in de aanbesteding is niet voor niets een risico, net als de onduidelijke te behalen besparingen in de plannen. Je hoeft de krant maar open te slaan of je leest over budgetoverschrijdingen bij dit soort aanbestedingen. Truc van aannemers is om minimalistisch in te schrijven en als er geen weg terug meer is de prijs op te drijven. Ik ben dan wel een ‘outsider’ in lokale politiek maar een ‘insider’ in het proces van aanbesteden. Een wethouder die niet alle vragen kan beantwoorden maar wel wil dat we hem vertrouwen is naïef. Zoals het gezegde luidt: ‘Vertrouwen komt te voet en gaat ter paard’ en dus kun je vertrouwen wel verdienen maar niet krijgen. Toch vonden meeste partijen het voldoende om fiat te geven voor volgende raadsvergadering waarmee de hamerklap straks weer voor hoofdpijn zorgt.


Ik wil een wethouder best geloven maar alleen als deze bij misbruik van vertrouwen dan ook met pek en veren weg gejaagd wordt. Mijn natte vinger inschatting is dat er eerder een budget van 12 miljoen nodig is als met alle aspecten rekening gehouden wordt. Ik wil nog wel geloven dat nieuwbouw goedkoper is dan renovatie maar dat kan ook door PWA op dezelfde plaats vanaf het fundament te laten herrijzen. Daar kan ik zo een aantal voordelen bij bedenken zoals autonomie van verenigingen, en daarbij behorende plicht tot mee dragen in het onderhoud. Gezien plannen om huidige exploitant van kantines uit te kopen en dit in beheer van verenigingen te geven nemen daarmee hun inkomsten toe. Belastingvrije exploitatie van een kantine is tenslotte oneerlijke concurrentie met de horeca. Sport kan misschien niet zonder subsidie maar deze kan wel eerlijker verdeeld worden.  

Door de ‘windows dressing’ wordt het er voor een buitenstaander inderdaad niet duidelijker op. Neem mijn populistische tweets dan ook niet kwalijk omdat ik dit vanuit emotie doe waarbij ik me het kind van de rekening voel. Want ergens krijg ik het idee dat raad straks weer tandenknarsend in moet stemmen met budgetverhoging voor de spreekwoordelijke gouden kranen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.