Het gelijk van Tofik Dibi

Wat een ophef als iets verboden wordt dat weleens een kleine relevantie zou kunnen hebben met uitingen van een geloof. En als tegenargumenten geen steekhouden wordt altijd weer de troef xenofobie getrokken om in te spelen op onze barmhartigheid.

Boerka en niqaab hebben weinig met het geloof te maken te hebben en zijn gewoon de klederdracht uit sommige streken. Deze dragen in ons land is vooral een expressieve uiting van verzet tegen de gangbare waarden en normen in ons land. Want wie anoniem in de massa wil zijn kan zich beter conformeren aan het modebeeld en opgaan in de grijze massa. Een boerka op het strand is tenslotte net zo opvallend als een bikini in de tweede kamer. Als deze wetgeving leidt tot opsluiting van vrouwen dan moet je de discussie op die merites voeren. Zoek daarom geen excuus in het geloof als je ene geloof dwingt tot vrouwen emanicipatie maar andere hierin vrij laat.

De politieke dierentuin

Ook al ben ik het vaak oneens met de PVV ik hou er wel van om het recht voor zijn raap te zeggen waar het om gaat. Dat deze vorm slecht valt bij sommige is niet het gemis aan inhoud maar ongemak voor de waarheid.

 Als de toon van de muziek je niet bevalt moet je uit de fanfare stappen en niet tegen de maat in je eigen deuntje blijven spelen. Geleuter over fatsoensnormen zijn valse noten als je een spel van leugens, halve waarheden en rook speelt. Je kunt het eens of oneens met iemand zijn maar de waarheid verdraaien vind ik verfoeilijker dan zo nu en dan een onvertogen woord. Sommige lijken te vergeten dat Internet kiezers niet alleen sneller inzicht in de miljoennota gaf maar ook de mogelijkheid om letterlijke uitspraken nog eens na te luisteren. 

Sociaal of rechtvaardig

Vol verwachting klopt ons hart, wie de koek krijgt en wie de smart bij het oplossen van de crisis in de eurozone. Dat de belofte van het stabiliteitspact als de nieuwe kleren van de keizer waren is pijnlijk duidelijk geworden. Dat maakt de roep om meer macht naar Europa en daarmee verlies van souvereniteit om deze problemen op te lossen des te holler.

Want daar ligt nu net het dillemma van het weeffoutje in de Europese Munt Unie. Een Europese grondwet is weggestemt in referenda en dat kan niet zomaar weggewerkt worden met een nieuw of aangepast verdrag. Regels leg je namelijk vast in wetten, en daar hadden de burgers al duidelijk nee tegen gezegd. Een onderbuikgevoel dat voortkwam uit het ontbreken van een sociale en culture binding repareer je niet via de achterdeur. Dat is een aantasting van de democratie en maakt van Verenigde Staten van Europa steeds meer een ‘Vierde Rijk’ waar autocraten het voor het zeggen hebben. Autocraten die wel heel vaak geadviseerd lijken te worden door lobbyisten om zo ‘lebensraum’ voor bedrijven te scheppen. 

Groen-rood of zwart-wit

Wanneer het moreel opgeheven wijsvingertje van GroenLinks beantwoord wordt met een dikke middelvinger van Geen Stijl kan ik het toch niet nalaten om even te glimlachen. Er is tenslotte geen mooier vermaak dan leedvermaak. 

Maar anderzijds besef ik me dat er geen enkele partij zonder blaam is omdat we een politiek stelsel van corporatisme hebben. Vergeef me mijn cynisme maar politiek is nu eenmaal een spel van connectie, corruptie en chantage. Volksvertegenwoordigers verkrijgen hun naam en ervaring niet zelden in allerlei maatschappelijke organisaties waar besturend Nederland zo graag zaken mee doet.  Deze kruisbestuivingen leidden onvermijdelijk tot belangenbehartiging en ongemerkte bevoordeling. De connecties zijn er dus altijd en wie roept om integriteit schiet zich vaak in eigen voet want het systeem corrumpeert.

Perpetuum Mobile

Wat een ophef nu uit vergaderstukken blijkt dat een bestuurder het niet zo nauw neemt met de waarheid. De mogelijk in opspraak gebrachte dijkgraaf is gewoon een lobbyist die politieke connecties gebruikt in het schaakspel om subsidies. En dat hij niet geheel eerlijk is op vragen over mogelijke belangenverstrengeling is niets nieuws onder de zon. Dat wordt tenslotte door een ieder gedaan die belang heeft bij deze gesubsidieerde industrie. 

Zo is bestuur van de Koepel Windenergie Noordoostpolder een bont gezelschap van directe en indirecte belangenhebbers. Want hierin zitten Essent, Siemens en de toekomstige exploitanten van het Windpark, ondergebracht in verschillende besloten vennootschappen. Zo verbaas ik me altijd over de 'business case' die gegeven wordt ter argumentatie voor windmolens. Alsof de natuur zich zo laat regelen dat vraag en aanbod op elkaar afgestemd kunnen worden. Vermogen van geplande park in de Noordoostpolder is met bijna 90 turbines bij vollast 430 MWatt. Dat klinkt leuk maar in het meest gunstige geval wordt maar 1,2 miljard kWh geleverd wat niet meer is dan 0,2% van onze totale behoefte.

Sportschutter is geen fascist

Roepen dat wapenbezit voor burgers verboden moet worden nadat je eigen ambtenaren hebben zitten blunderen is symbool politiek.  Dat er iets mis gegaan is bij de verstrekking en/of verlenging van het verlof voor Tristan van der Vlis zal duidelijk zijn en dus is de gang van zaken opmerkelijk. 

Onderzoek van Rijksrecherche stelt wel dat de procedures goed gevolgd zijn maar laat ook nog veel vragen open. Of ontbrekende PDF wel of niet belastend is blijft nu een raadsel, net als dat er geen backups gemaakt worden bij politie. Kunnen voortaan mijn bekeuringen voor te hard rijden ook zo verdwijnen?

Windhandel=subsidiehandel

Realisatie van het windpark in de Noordoostpolder lijdt tot megalomane bestuurders zoals na vragen over de dubbelfuncties van een dijkgraaf blijkt. Hoewel deze dijkgraaf volgens de kamer van koophandel nooit enig belang had in de belangenvereniging, is zijn optreden op zijn zachtst gezegd een beetje dom geweest.


Misschien dat er geen belangenverstrengeling is maar geld blijkt toch zwaarder te wegen dan integriteit. Dat windmolens op subsidie draaien was natuurlijk al langer een publiek geheim. En deze zijn een lucratieve inkomstenbron voor agrariërs want eerder was er al een conflict rond 'cross compliance' waarna 6 bestuursleden van het waterschap opstapten. Burger mag mee participeren in de kosten maar niet in de besluitvorming. Lijkt me dus terecht dat er vragen gesteld worden. Ongeacht de politieke kleur van vraagsteller is het namelijk nogal dubieus hoe er omgegaan wordt met procedures. Hoe vergunningen nu precies in elkaar zitten en of deze wel of niet juist zijn voor de gewenste turbines kan ik niet beoordelen. Wel dat prestige hier belangrijker is en de strijd misschien nog wel even zal duren. Duurzame energie wordt dus dure energie door geschuif met subsidies.