Het gelijk van Tofik Dibi

Wat een ophef als iets verboden wordt dat weleens een kleine relevantie zou kunnen hebben met uitingen van een geloof. En als tegenargumenten geen steekhouden wordt altijd weer de troef xenofobie getrokken om in te spelen op onze barmhartigheid.

Boerka en niqaab hebben weinig met het geloof te maken te hebben en zijn gewoon de klederdracht uit sommige streken. Deze dragen in ons land is vooral een expressieve uiting van verzet tegen de gangbare waarden en normen in ons land. Want wie anoniem in de massa wil zijn kan zich beter conformeren aan het modebeeld en opgaan in de grijze massa. Een boerka op het strand is tenslotte net zo opvallend als een bikini in de tweede kamer. Als deze wetgeving leidt tot opsluiting van vrouwen dan moet je de discussie op die merites voeren. Zoek daarom geen excuus in het geloof als je ene geloof dwingt tot vrouwen emanicipatie maar andere hierin vrij laat.

We stellen al langer regels over de expressie via kleding en merken om te voorkomen dat we straks met witte puntmutsen op kruizen gaan verbranden. Daarmee is verbod op gezichtsbedekkende kleding dus vooral een verlies voor de demonstranten uit radicale hoek. Deze mogen tenslotte ook graag hun gezicht bedekken met palestijnse sjaals voor hun gezicht als ze weer eens een punt willen maken in het openbare domein. Alleen zwart-wit kijkers maken er een aanval op het geloof van en beschuldigen tegenstanders van xenofobie. Onbekend maakt nu eenmaal onbemind en wie achter een masker schuil wil gaan moet niet klagen over de afwijzing daarvan.

Geloof zit in je hart en de uiterlijke kenmerken ervan zijn alleen maar de reclame ervoor. Als mensen bouwstijl en kleurstellingen van gebedshuizen aanstootgevend vinden kun je dat afdoen als een aanval op je geloof. Weigeren om een uitgestoken hand te schudden en klagen als de opgehouden hand niet gevuld wordt kun je afdoen als rascisme. Mislukte poging om dragen van hoofddoek binnen het Don Bosco college via de rechter af te dwingen kun je afdoen als discriminatie. En vreemdelingen die zich als vreemdeling willen blijven gedragen onze gastvrijheid ontzeggen kun je afdoen als fascisme.

En inderdaad blijven demagogen met onvergelijkbare grootheden smijten, zich voordoen als valse autoriteit, de tegenstellingen benadrukken en de emotionele piano van het geloof bespelen. Maar discussies bagatalliseren als symbool politiek is kortzichtig, niet meer dan een verwijt dat de ketel even zwart ziet als de pot. Macht kun je wel afdwingen maar wederzijds respect moet je verdienen. Zullen we daarom dus nog een laatste fatwa uitroepen: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Want wie is er nu uiteindeljk de werkelijke demagoog in Den Haag?

Mondje roeren, handje ophouden is natuurlijk veel makkelijker dan het goede voorbeeld van Diederik Samson volgen. Wijze waarop hij zijn inzichten verkregen heeft is dan ook respectabeler dan wat anderen doen vanuit de glazen wachttoren in Den Haag. Jammer dan ook dat hij altijd wetenschapper blijft in een sektarisch clubje van boekhouders en houders van het boek.