donderdag 15 november 2012

Liberaal verdriet door een tweet



VVD dient een motie van treurnis in om tweet van wethouder Ruifrok, wat een treurigheid van de liberalen. Nu liep VVD ook al eens te klagen over de ‘twitter knokploeg’ van PvvP wat laat zien dat sommige medium Twitter nog niet begrijpen.   

Jammer, want het is een prachtig kanaal om bottom-up te communiceren en afstand tussen politiek en burger te verkleinen.Dat is voor sommige generaties misschien even wennen en vraagt aanpassing maar wie niet veranderd mist de essentie van de politiek, en dat maakt sommigen als een dinosaurus in de porseleinkast. Gebrouilleerd raadslid heeft namelijk nog weleens de neiging om met ‘moties voor de bühne’ te komen. Kansloze voorstellen die enkel en alleen bedoeld zijn voor het rumoer en bijbehorende aandacht. 

Pestkop
Een politieke stijl die prima past bij oppositie voeren maar ook onbeholpen overkomt door het populistische karakter, de scheet in het netje. Dit alles is dan ook allemaal niet bijzonder interessant maar het wordt wel pikant doordat de wethouder zelf olie op het vuur blijft gooien. De ‘digitale pestkop’ uit blijft hangen door tweets van anderen over de kwestie te gaan retweeten. Onhandig gezien zijn functie en oliedom in het kader van de huidige maar wankele politieke verhoudingen die er momenteel zijn.  

Tena-lady
Maar het is dan ook een socialist, een parasiet die liever profiteert van de arbeid van een ander dan zelf eens orgineel te zijn.  De perfide opzet van het doorsturen om mensen tegen elkaar uit te spelen en dan de verantwoordelijkheid te ontkennen ligt er gewoon te dik op, de achterbaksheid straalt er dus vanaf.  Nu ben ik niet gehinderd door enig gevoel van hierarchie en doe ook niet aan wijverig gekonkel achter iemands rug om, ik ben a-politiek en geef gewoon mijn mening. Het nadeel van medium is dat tweets dus soms meer weg hebben van emotionele incontinentie dan een serieuze dialoog. 

Daarvoor zijn dan ook andere kanalen, zoals mail bijvoorbeeld om een zaak zonder de beperking van 140 karakters uiteen te zetten. Of een gesprek onder het genot van een biertje want communicatie is namelijk niet alleen tweerichtingsverkeer maar zit ook in de lichaamstaal, welke soms inderdaad ook onbeholpen kan zijn.

Socialistische media
Tussen sociaal en socialisme zit dus nog een hele kloof waar sociale media één kanaal geeft om deze te overbruggen. Want deze communities zijn grensoverschrijdende ontmoetingsplaatsen op Internet waarbij ook weleens de overdrachtelijke grenzen van het fatsoen overschreden worden. Twitter staat dan ook niet bekend om de welbespraakte gebruikers en is eerder volks dan elitair. Eigenlijk FC Knudde van de vele sociale media kanalen die er zijn, populair volksvermaak dus dat niet altijd serieus genomen moet worden.

In dat opzicht is de aandacht hiervoor van de raad lachwekkend en treurig tegelijk omdat het meer om schaken met oneliners gaat om te prikkelen dan te debatteren. En  99,9% van de politieke tweets zijn de aandacht dan ook niet waard, alleen de reacties zijn interessant.  Niet als politieke barometer maar als ’achtergrond ruis’ voor het vaak genoemde maar niet ingevulde dualisme.

Krokodillentranen
En hier gaat het mis want het betaamt college niet om de raad de maat te nemen door kwalificaties te gebruiken als onbeholpen. Een wethouder is tenslotte een bestuurder, onderdeel van het college die gecontroleerd moet worden door de volksvertegenwoordiging. Woutertje  mag dan wel in profiel zetten dat hij twittert als mens maar dan moet hij niet zeuren als de bal terug gekaatst wordt.  Dat een motie van treurnis gebruikt wordt lijkt me echter een zinloos instrument, onbeholpen rumoer voor de bühne.

woensdag 17 oktober 2012

Sterf dorpen, sterf!

Blijkens berichten zijn er plannen of verkenningen om stichtingen SCPO-NOP en AVES alsnog te laten fuseren. Niet om edele motieven zoals verbetering van onderwijs, professionalisering bestuur of innovatie maar gewoon uit ordinaire bezuinigingsdrang omdat begroting gemeente door megalomane projecten gaten laat zien.


En dat geldt ook voor het idee om in de dorpen basisonderwijs, peuterspeelzalen en kinderopvang te centraliseren in kindcentra. Nu is samenwerken natuurlijk nog niet fuseren maar het is wel een gotspe om deze bezuinigingsdrol als een roomsoes voor de leefbaarheid te presenteren. Het is tenslotte het eigen afbraakbeleid van college dat leefbaarheid in de dorpen aantast. Maar zolang opheffingsnorm voor scholen nog niet dreigt lijkt me ook geen rechtvaardigingsgrond aanwezig te zijn voor samenvoegen. Want na laatste fusie, waardoor AVES 2/3 van het aanbod voor basisonderwijs binnen de gemeente in handen kreeg, zijn de spelregels ondertussen gewijzigd. Zo is er  sinds 1 oktober 2011 dan ook een fusietoets welke de minister een 'vetorecht' geeft om fusies binnen het onderwijs tegen te houden.

Een significante belemmering voor bestuurlijke fusie hierbij is bijvoorbeeld als meer dan 50% van het aanbod voor basisonderwijs in gemeente bij één partij komt te liggen. Het lijkt me in deze dus goed als wethouder (en stichting) eerst uitsluitsel geven of de voorgenomen en blijkbaar zo gewenste bestuurlijke fusie, uiteindelijk waren hiervoor al plannen in 2008, wel plaats MAG vinden van de minister. Dat voorkomt niet alleen een hoop onrust onder ouders maar ook een heleboel werk voor die 'arme' bestuurders.

maandag 8 oktober 2012

Monsterlijke bovenschoolse besturen

Werd vandaag verrast door een brief die zoon meegekregen had van school over plannen voor de verdere samenvoeging van bovenschoolse besturen. Dit mede omdat ik, en velen ouders met mij, als gevolg van ontevredenheid recentelijk juist mijn kinderen overgeplaatst heb naar een andere school die onder een andere stichting valt.

Met de nu (voor)genomen stappen wordt er volgens mij dan ook via een slinkse wijze gemorreld aan deze keuzevrijheid die ouders zouden moeten hebben volgens de door minister opgestelde fusietoets voor primair onderwijs. Tenslotte zorgde eerder samengaan van katholieke en openbare basisscholen in de monsterlijke stichting AVES er al voor dat de identiteit van veel scholen verloren is gegaan. En nog verder fuseren op bestuurlijk niveau, waarbij er uiteindelijk nog maar één stichting overblijft, zorgt voor nog minder keus.


Probleem was - en als ik zo kijk is - dat kwaliteit van onderwijs, welbehagen van kinderen en tevredenheid van ouders daarmee ondergeschikt gesteld wordt aan budget. Leerlingen zijn hierdoor letterlijk en figuurlijk het kind van de rekening doordat er niet opgetreden wordt tegen pesten, er geen aandacht is voor individuele (leer)behoeften en medezeggenschap niet gewaardeerd wordt. Hierover heb ik al eens eerder met verantwoordelijke wethouder schriftelijk via de e-mail gecorrespondeerd maar blijkbaar is deze verloren gegaan: 


Dienstbaar als ik ben maak ik, met uit privacy overweging de weglating van namen uiteraard, die eerdere correspondentie dan ook graag weer beschikbaar voor deze chaotische wethouder:

dinsdag 28 augustus 2012

Villasubsidie is fictief


Populistisch wordt gezegd dat de hypotheekrente een subsidie is maar veel partijen vergeten dat fiscale voordeel hiervan beperkt is. Tenslotte is er ook Eigenwoningforfait, een belastingmaatregel die het woongenot als een FICTIEF inkomen ziet.


In gelul kun je misschien niet wonen maar van een fictief inkomen kan zeker ook niemand eten.

Woongenot, voor de huurder gesubsidieerd
Deze belasting in box 1, werk en woning zorgt ervoor dat de villabezitter ook nog eens meer betaald door progressieve opbouw. Niet alleen aan belasting via het inkomen aan het Rijk maar ook aan de gemeente. Want uiteindelijk is alleen het gebruikersdeel OZB komen te vervallen en deze als lastenverlichting bedoelde maatregel pakt in de praktijk steeds vaker uit als een ordinaire nivellering. De lekkerbekkende 'villasubsidie' is dus vooral een  subsidie voor gemeentelijke begrotingen. Want niet alleen Boxmeer, de gemeente waar Sint Emile wethouder van Financiën was, verhoogde de OZB met flink wat meer dan toegestane macronorm om zo de begrotingstekorten op te lossen. De huizenbezitter is namelijk een makkelijke prooi omdat de waarde van onroerend goed makkelijker te bepalen is dan het gezinsinkomen.

Een belasting voor woongenot heeft een huurder niet, wel een onterechte subsidie van meer dan €3,6 miljard. Want uit cijfers van CBS blijkt dat deze sector sociale huur volkomen uit balans is omdat kwart van huurders meer verdient dan €33.000. Maar de socialisten vinden het maar niks om de huur van mensen met een gezinsinkomen van meer dan €43.000 te verhogen. Ze willen zelfs liever af van deze norm waardoor bestaande scheefgroei nog groter zal worden. Dat is opmerkelijk omdat hierdoor goedkope huurwoningen bezet gehouden worden door mensen die er geen recht op hebben en huurwoningen onnodig duur zijn. Socialisten die roepen over afbraak belastingparadijs voor villabezitters maken er dus alleen maar een walhalla op lokaal niveau van.

zondag 15 juli 2012

Lulkoek in het kwadraat

De kogel is door de kerk, het besluit is genomen om WOB verzoek voor inzage in onderzoeksrapport  af te wijzen. Een besluit wat ik na eerdere verdaging eigenlijk al verwachtte omdat gemeente het constante falen niet openbaar wil maken.

Een belangrijk naar voren komende reden voor afwijzing is de wederzijdse schuldvraag waardoor geen openheid van zaken gegeven kan worden:

“Sinds het besluit van de Raad van de gemeente Noordoostpolder d.d. 28 juni 2012 wordt constructief gewerkt aan een oplossingsrichting voor de problemen die er zijn omtrent de Poldertoren. Hierbij moeten o.a. afspraken met zittende huurders worden gemaakt (1) en zal met de bij de ontwikkeling van de Poldertoren betrokken bedrijven een oplossing gezocht moeten worden voor de aanpak van de bouwkundige problemen en bekostiging hiervan (2). Hierbij speelt de wederzijdse schuldvraag een voorname rol.”

zaterdag 12 mei 2012

Lekkende watertoren is flatertoren



De Poldertoren is een beeldbepalend gebouw voor Emmeloord en omstreken, ook ’s nachts een baken in de polder door de opvallende verlichting. Probleem is: “De bouwkundige toestand en de exploitatie van de Poldertoren laten te wensen over.”

Ooit begonnen als ‘gepimpte’ watertoren met beiaard en uitkijkplatform is de Poldertoren in 2008 voor een flink bedrag verbouwd om te proberen deze rendabel te maken. Maar de door gemeente ‘gevonden’ huurders lijken vooral gesubsidieerd gehuisvest te worden. Nogmaals 1 miljoen tegen de toren smijten zorgt ervoor dat de huur per vierkante meter behoorlijk hoog moet zijn om deze toren rendabel te houden. En het idiote voorstel om deze, na verkiezingen te verkopen heeft veel weg van de wijze waarop sportverenigingen hun accommodatie hebben gekregen. En dat brengt me bij het altijd collegiale PvdA, die bij de vraag om steun voor onderhoud accommodaties voetbalverenigingen in de dorpen, de precedentwerking naar voren bracht.

maandag 30 april 2012

In mei leggen alle vogels een ei

Nadat de PVV de stekker uit het gedoogakkoord heeft getrokken was er opeens ruimte voor een ‘regenboog’ coalitie die met de deadline van Brussel in het achterhoofd een begroting in elkaar wist te flansen. 


Dat deze coalitie ons enkel een pot met klatergoud aan het einde beloofd omdat met een begrotingstekort van 3% de enorme staatsschuld nog steeds niet afneemt is niet belangrijk. Dat we daarmee eigenlijk gewoon een aflossingvrije en oplopende hypotheek hebben omdat de staatschuld in 100 jaar nooit echt is afgenomen wordt in de feestvreugde wijselijk vergeten. De keer dat het wel ‘gelukt’ was is gewoon omdat kabinet Lubbers III ons pensioen jatte om een begrotingstekort weg te werken.  En dit deed hij door eerst in mei 1989 op reiskostenforfait te breken met VVD waarna partijen als Groenlinks, D66 en GPV (nu Christen Unie) in september dat jaar profiteerden van meer Europa en natuur.