Buitengewoon Noordoostpolder

Het is altijd makkelijk om uit de krant te lezen wat gemeente weer bedacht heeft om daar vervolgens weer tegen aan te schoppen. Niets mooier dan sociale media om van je hart geen moordkuil te maken en cynisch de plannen af te kraken.

Nieuwsgierig naar de gang van zaken rond het besluitvormingsproces dus eens een uurtje tijd geofferd en naar een open vergadering van de gemeente gegaan. In dit geval een neutraal onderwerp als gebiedspromotie waar de Noordoostpolder blijkbaar nog enige moeite mee heeft. Zo veranderen de slogans met de regelmaat van de klok waarna uitingen aanschouwd mogen worden langs de A6, welke als kloppend hart gezien wordt. Vreemde beeldspraak natuurlijk want juist Emmeloord kan zich beter zo presenteren. Automobilisten die met 130 kilometer per uur voorbij razen hebben waarschijnlijk weinig tijd om de boodschap op zich in te laten werken.

Onbekend maakt onbemind en marketing van gemeente is zeker een goede zaak maar er blijkt wel weinig budget voor te zijn. Nu hoeft reclame tegenwoordig niet duur te zijn en gemeente wil daarom inzetten op sociale media. Prima idee alleen twijfel ik of daarmee de doelgroep 55+ wel bereikt wordt. Toch al een categorie waarop veel gemeenten hun promotie richten omdat deze gezien worden als de kippen met de gouden eieren. Niets ten nadele van de mooie gemeente waarin ik woon maar de genoemde pluspunten voor deze groep lijken me echter wel een beetje karig.  Actieve 50 plussers die graag fieten rijden waarschijnlijk onze gemeente voorbij en zoeken het eerder in Drenthe. Culturele senioren zullen ook weinig in de Noordoostpolder vinden en dus naar omliggende steden gaan. Heel lastig dus om deze groep te charmeren voor vestiging in de polder.

Een andere groep die aan bod kwam waren de remigranten, mensen die geboren en getogen zijn in de polder en voor carriere weg getrokken zijn. Vraag die bij mij opkomt is hoevel promotie je bij deze mensen moet doen omdat voor deze Noordoostpolder juist niet onbekend en onbemind is. Deze kennen deze gemeente waarschijnlijk beter dan de beleidsambtenaar zelf en dus hoef je weinig moeite voor deze groep te doen. Toch werden er nogal wat woorden aan de mogelijke wensen besteed en hoe goed de gemeente daaraan voldoet. Opmerkelijk dat één wens onbenoemd gelaten werd, namelijk het ontbreken van werkgelegenheid waardoor deze groep eerder is weggetrokken. Want hoe je het ook draait of keert uiteindelijk zijn de economische aspecten voor meeste groepen belangrijker dan het groen en de rust. Eén groep die mogelijk wel belang instelt zijn de jonge gezinnen die vaak uiteindelijk toch weer de remigranten blijken te zijn. Samengevat zijn er dus maar twee groepen waarvan je voor de ene niets hoeft te doen en andere je kansloos bent. Tenzij je natuurlijk de kinderen weet te binden aan de Noordoostpolder waarna opa en oma zich hier ook vestigen om op de kleinkinderen te passen.

Blijft dus over promotie om meer bedrijvigheid te krijgen binnen gemeente grenzen. Nu ontbreekt het hier eigenlijk helemaal niet aan want als agrarische gemeente is er genoeg aanbod van werk. Daardoor stromen de inwoners zelfs harder binnen dan gemeente ze fatsoenlijk kan huisvesten. Het succes van 4 verkochte huizen in Emmelhage als resultaat van het proefwonen is dan natuurlijk een lachtertje. Een mooi eufemisme voor de honderden Oost-Europese arbeidsmigranten die we in alle leegstaande huizen, kantoren en kerken stoppen. De wat dromerige voorstelling van aantrekken van allerlei creatieve beroepsbeoefenaars zorgden ook niet voor een feest van herkenning bij mij. Op dat moment ging eigenlijk het licht uit en zag ik mijn vooroordelen bevestigd dat gemeente vooral heel goed is in navelstaren. Dat mogen ze van mij best in een communie doen maar dan liever niet op kosten van mijn belastinggeld. Buitengewoon Noordoostpolder, verrassend voorspelend.