Lulkoek in het kwadraat

De kogel is door de kerk, het besluit is genomen om WOB verzoek voor inzage in onderzoeksrapport  af te wijzen. Een besluit wat ik na eerdere verdaging eigenlijk al verwachtte omdat gemeente het constante falen niet openbaar wil maken.

Een belangrijk naar voren komende reden voor afwijzing is de wederzijdse schuldvraag waardoor geen openheid van zaken gegeven kan worden:

“Sinds het besluit van de Raad van de gemeente Noordoostpolder d.d. 28 juni 2012 wordt constructief gewerkt aan een oplossingsrichting voor de problemen die er zijn omtrent de Poldertoren. Hierbij moeten o.a. afspraken met zittende huurders worden gemaakt (1) en zal met de bij de ontwikkeling van de Poldertoren betrokken bedrijven een oplossing gezocht moeten worden voor de aanpak van de bouwkundige problemen en bekostiging hiervan (2). Hierbij speelt de wederzijdse schuldvraag een voorname rol.”

Lekkende watertoren is flatertoren

De Poldertoren is een beeldbepalend gebouw voor Emmeloord en omstreken, ook ’s nachts een baken in de polder door de opvallende verlichting. Probleem is: “De bouwkundige toestand en de exploitatie van de Poldertoren laten te wensen over.”

Ooit begonnen als ‘gepimpte’ watertoren met beiaard en uitkijkplatform is de Poldertoren in 2008 voor een flink bedrag verbouwd om te proberen deze rendabel te maken. Maar de door gemeente ‘gevonden’ huurders lijken vooral gesubsidieerd gehuisvest te worden. Nogmaals €1 miljoen tegen de toren smijten zorgt ervoor dat de huur per vierkante meter behoorlijk hoog moet zijn om deze toren rendabel te houden. En het idiote voorstel om deze, na verkiezingen te verkopen heeft veel weg van de wijze waarop sportverenigingen hun accommodatie hebben gekregen. En dat brengt me bij het altijd collegiale PvdA, die bij de vraag om steun voor onderhoud accommodaties voetbalverenigingen in de dorpen, de precedentwerking naar voren bracht.

In mei leggen alle vogels een ei

Nadat de PVV de stekker uit het gedoogakkoord heeft getrokken was er opeens ruimte voor een ‘regenboog’ coalitie die met de deadline van Brussel in het achterhoofd een begroting in elkaar wist te flansen. 


Dat deze coalitie ons enkel een pot met klatergoud aan het einde beloofd omdat met een begrotingstekort van 3% de enorme staatsschuld nog steeds niet afneemt is niet belangrijk. Dat we daarmee eigenlijk gewoon een aflossingvrije en oplopende hypotheek hebben omdat de staatschuld in 100 jaar nooit echt is afgenomen wordt in de feestvreugde wijselijk vergeten. De keer dat het wel ‘gelukt’ was is gewoon omdat kabinet Lubbers III ons pensioen jatte om een begrotingstekort weg te werken.  En dit deed hij door eerst in mei 1989 op reiskostenforfait te breken met VVD waarna partijen als Groenlinks, D66 en GPV (nu Christen Unie) in september dat jaar profiteerden van meer Europa en natuur.

Van project naar proces

@RaadNOP twitterde dat (burger)raadsleden hun iPad’s gekregen hebben, inclusief een grondige instructie omdat het papierloos werken vanaf deze zomer zijn intrede zal doen. Prachtig natuurlijk maar wat de burger graag wil weten is wat dit allemaal kost.

Meer in elk geval dan een paar tablets want daarmee alleen kun je niet papierloos gaan werken, je hebt tenslotte ook applicaties nodig en vaak nog een BackOffice systeem zoals bijvoorbeeld een Raads Informatie Systeem (RIS). En wanneer je het goed doet zal alles ook nog beveiligd moeten worden om te voorkomen dat straks de geheimen op straat liggen.

Politiek café

Landelijke politiek is soms al moeilijk te begrijpen, plaatselijk is het helemaal onnavolgbaar. Waar je landelijk nog vele media hebt die elk het nieuws duiden ben je in gemeente meestal beperkt tot het ‘stadssuffertje’ welke behoorlijk gekleurd verslag doet.  Dat maakt het min of meer een propaganda krantje van college waar je niet veel wijzer van wordt. 

Tegenwoordig kun je in Gemeente Noordoostpolder gelukkig meeste vergaderingen live volgen via streaming media zodat je meer hoort dan er geschreven wordt. Eerste dat opvalt is dat lokale talenten niet zo eloquent zijn zoals we zien in de tweede kamer. En tweede is dat hun dossier kennis niet zo ver reikt waardoor er meer aandacht is voor het gevoel dan de realiteit. Neem bijvoorbeeld de sympathieke motie van VVD om de schrijfkosten voor evenementen te verlagen. Iets meer dan 3 maanden geleden stemden college partijen plus Groenlinks (16 voor, 11 tegen) in met verhoging om deze kostendekkend te maken. Alle partijen wisten in eerdere vergadering commissie Bestuur, Financiën en Economie (BFE) om welke bedragen het ging. College partijen kunnen dus niet achteraf roepen dat ze het niet wisten of ze moeten daarmee ruiterlijk toe willen geven dat ze zaten te slapen. 

Meldpunt MOE

Je kunt de PVV veel verwijten behalve dat ze tact hebben, zoals weer blijkt met laatste meldpunt. Wel opmerkelijk dat naam niet veel afwijkt van de subtitel van een rapport van de Erasmus Universiteit.

Dit rapport uit 2011 beperkt zich enkel tot Den Haag maar laat wel zien dat er grond is voor klachten. Misschien niet over de individuele hardwerkende Fremdarbeiter maar dan toch zeker over de politiek en met name de ambtenarij. Rapport stelt terecht dat overlast een subjectief begrip is, sommige mensen hebben dan ook overlast van honden terwijl andere deze bezitten om te waken over hun spullen. Gek genoeg weten meeste gemeenten wel hoeveel honden er zijn maar niet het aantal arbeidsmigranten. Dat zal wel te maken hebben met de belasting die voor de trouwe viervoeter betaald moet worden in bijna alle gemeenten. Opmerkelijk dus dat er wel hondenpoep ambtenaren aangesteld kunnen worden maar ongeregistreerd blijft hoeveel arbeidsmigranten er daadwerkelijk in het verzorgingsgebied van de gemeente verblijven. 

Vragen, vragen en nog eens vragen

Op vragen van PvvP over Randstadprovincie komen naar mijn verwachting niets zeggende antwoorden omdat wat je ook kiest de Noordoostpolder nooit het centrum zal worden. Niet geografisch, niet economisch en niet politiek.

Kijkend naar de voorgelegde opties wijs ik ze allen af omdat ze met een kanon op een mug schieten. Als verkiezingen voor provincie en waterschap nu al op weinig interesse van burgers kunnen rekenen dan zal dat bij opschaling alleen maar groter worden. Het ‘over de brug’ gevoel zal blijven hoewel een gevoel uiteindelijk een subjectieve perceptie is van de werkelijkheid. Voorbeeld hiervan is de samenwerking in Europa waar gemeente Noordoostpolder van profiteert, met bijvoorbeeld realisatie van windpark, multifunctionele centra en subsidies aan landbouw door de positieve ‘cashflow’.